საშობაო ზღაპარი - „მაკნატუნას“ თაგვების მეფე და ვაჟას ფიცხელა

ახალი წელი მხოლოდ ზეიმს არ უკავშირდება, არამედ ჩავლილ დროსაც, დანაკარგს, საკუთარ თავთან მიბრუნებას, იმის გააზრებას, თუ რა გზა გაიარე, არა მხოლოდ წელს, არამედ საერთოდ. სევდისა და ბედნიერების ნაზავია. თუნდაც, ნიკო ლორთქიფანიძის საშობაო მინიატურები ავიღოთ, აქ ტკივილიც არის, იმედიც. ის, რაც საუკუნის წინ ხდებოდა და სამწუხაროდ, დღესაც ხდება. სამყარო ამ მხრივ არ იცვლება, არც საქართველო“, - ამბობს გამომცემლობა „ინტელექტის“ ხელმძღვანელი ზვიად კვარაცხელია. საშობაო ზღაპარი, როგორც ჟანრი, ევროპული ტრადიციაა. 1816 წელს ბერლინში გამოქვეყნდა ჰოფმანის ზღაპარი „მაკნატუნა და თაგვების მეფე“. მოგვიანებით ეს მოთხრობა ალექსანდრე დიუმამ ფრანგულად გადააკეთა. ამ ფრანგულ ვერსიაზე დაწერა ოპერა ჩაიკოვსკიმ. მას შემდეგ ზამთრის სეზონზე ყველაზე ხშირად სწორედ „მაკნატუნას“ დგამენ. „საშობაო თემა ფოლკლორში იმდენად არ გვხვდება. ყველა ზღაპარი ავტორის მიერ არის დაწერილი, მაგალითად, ანდერსენის ზღაპრები, დიკენსის „საშობაო სიმღერა“, - ამბობს ფორკლორისტი ელენე გოგიაშვილი. ის მიიჩნევს, რომ ჩრდილოეთის ქვეყნებში საახალწლო ატრიბუ...