2025 წლის საუკეთესო 10 ფილმი

ვფიქრობ, აქ გამარჯვების მეტი შანსი აქვს პოლ თომას ანდერსონს. მისი „ბრძოლა ბრძოლის შემდეგ“ გასული წლის მხატვრული პორტრეტია, იმ გულგატეხილობის და, ამავე დროს, იმ ფრთხილი ოპტიმიზმის ანარეკლი, რომლითაც ცხოვრობდა თითქმის მთელი ჩვენი პლანეტა 2025 წელს. ტრადიციულად, არ უნდა დავივიწყოთ ზედმეტად ნაქები, ზედმეტად რეკლამირებული და დაფასებული ფილმები, რომელთა შორის მე დავასახელებდი იოახიმ ტრიერის „სენტიმანეტალურ ღირებულებას“, ოლივერ ლაშეს „სირატს“, დელ ტოროს „ფრანკენშტეინს“, კაუტერ ბენ ჰარიას „ჰინდ რაჯაბის ხმას“, ქლოე ჯოუს „ჰამნეტს“... უსამართლოდ დაუფასებელი კინოც არ უნდა გამოგვრჩეს, ისეთი, როგორებიცაა ლუსი ჰაძიხალილოვიჩის „ყინულის კოშკი“, მიშელ ფრანკოს „ოცნებები“, პეტრა ვოლპეს „ღამის ცვლა“ და, რაღა თქმა უნდა, ქართული კინოს მნიშვნელოვანი გამარჯვება, ალექსანდრე კობერიძის „ხმელი ფოთოლი“, რომლის ადგილიც, ჩემი აზრით, კანის ან ვენეციის ფესტივალის საკონკურსო პროგრამაში იყო. უფრო მეტიც, გამარჯვებულებს შორის უნდა გვეხილა. მაგრამ კინოკრიტიკა ობიექტურობის პრეტენზიით არ გამოირჩევა. გასული წლის კინოპროდუქცია...